Ik ben Anja Onstenk, fotograaf en creatief ondernemer uit Lichtenvoorde. Ik werk het liefst met makers en doeners. Mensen die met hun vak bezig zijn, iets maken, iets neerzetten en daar trots op zijn. Daar word ik blij van. Tegelijk vind ik het waardevol om persoonlijke verhalen vast te leggen. Zonder masker, de laag eronder. Mijn verhalende portretten, waar ik meer mee wil gaan doen, zijn een tegenhanger van het commerciële werk dat ik doe.
Toen ik begon als fotograaf, viel me op dat veel bedrijven vooral hun eindproduct laten zien. Logisch, maar er zit zoveel meer achter. De mensen, het proces, de keuzes die gemaakt worden. Dáár zit het verhaal. En precies dat probeer ik zichtbaar te maken.
De rode draad in mijn werk is mensen (weer) trots maken en laten zien hoe het werkelijk is. Zonder het mooier te maken dan het is. Ik werk meestal in de vorm van een reportage. Eerst duik ik erin: wie ben je, wat drijft je? Daarna laat ik het vooral gebeuren. Niet te veel regie, geen gedoe. Gewoon mensen in hun werk, zoals ze zijn.
Ik werk vanuit Lokalen, tussen ondernemers die allemaal iets anders doen. En juist dat maakt het waardevol. Even sparren, een andere blik, korte lijnen. Maar ook gewoon de gezelligheid. Dat maakt het niet alleen beter, maar vooral ook leuker.
Samen met mijn vriend Roel woon ik in Lichtenvoorde, waar we al een paar jaar bezig zijn met het verbouwen van ‘ons kasteel’. De ene keer flink aan het klussen, het andere moment weer even niets. En ondertussen bedenken we als creatieve ondernemers alweer nieuwe plannen.
Wat ik zelf nog verder wil bouwen, is meer samenwerking met andere beeldmakers. Niet ieder verhaal past bij één maker. Iedere fotograaf heeft zijn eigen stijl en manier van werken, en juist daarin zit de kracht. Het lijkt me mooi om in de toekomst daar meer een rol in te pakken.
En tegelijk denk ik soms ook: ik ga me helemaal verdiepen in documentaire fotografie. Of ik begin een lunchroom. Of een kleine camping. Of een plek voor creatieve workshops. Je ziet, het vliegt soms alle kanten op. Zo sta ik elk jaar ook twee weken te vlammen bij de Zwarte Cross in het Decoteam. Hard werken, veel gezelligheid. Daar ga ik goed op. Niet voor niets noem ik mezelf liever creatief ondernemer dan fotograaf.
Allemaal onderdeel van het collectief Lokalen, zonder dat ze hun eigenheid en vrijheid verliezen – ze zijn tenslotte niet voor niets ondernemer geworden.
